Çoğu dağcı için yüksek rakımlı rotalar, işten arta kalan hafta sonlarına ya da biriktirilen izin günlerine sığdırılır. Fransız Ordusu’nda görevli üç asker için durum farklı: tırmanmak, onların resmi görevi.
Bu üç Fransız asker, zorlu alp rotalarını çıkmak için maaş alıyor. Dağcılık dünyasında belki de en çok imrenilen iş tanımlarından biri bu.
Söz konusu yapı Fransız ordusuna özgü değil ama Fransa bu geleneği kurumsal düzeyde sürdüren ülkelerin başında geliyor. Fransız askeri sistemi içinde seçkin dağcılara, yüksek dağ ortamında operasyonel becerilerini geliştirmeleri için zirve tırmanışları dahil çeşitli görevler veriliyor. Himalaya’da daha önce çıkılmamış bir rota açmak da bu görevlerin içine girebiliyor.
Neden Ordu ve Dağcılık?
Yüksek dağ ortamı; düşük oksijen, aşırı soğuk, kayalık ve buzlu zemin, navigasyon güçlükleri ile öngörülemez hava koşulları açısından askeri operasyonların en zorlu sahnelerinden birini oluşturuyor. Bu nedenle bazı ordular, dağ savaşı ve kurtarma operasyonları için özel eğitimli birlikler kuruyor.
Fransa’nın bu alandaki kökleri derine iniyor. Alpler’deki eğitim üsleri ve onlarca yıllık dağ birliği geleneğiyle Fransız ordusu, askeri dağcılığı sistematik biçimde kurumlaştırmış sayılı ülkelerden biri.
Bu tür birimlerde görev yapan askerler, standart askeri eğitimin çok ötesinde teknik tırmanış, kaya ve buz rotası okuma, kurtarma teknikleri ve yüksek irtifa tıbbı konularında uzmanlaşıyor. Himalaya gibi uzak coğrafyalardaki görevler, bu becerilerin gerçek koşullarda sınanmasını sağlıyor.
Tırmanmak Bir Görev Olunca
Bir dağı zirveye taşıyan motivasyonun, bunun bir iş tanımı olduğunda nasıl değiştiği merak konusu olabilir. Ancak askeri dağcılar için yüksek performans beklentisi, spor dağcılığındaki bireysel hedeften farklı bir baskı yaratıyor: Ekip uyumu, operasyonel başarı ve güvenlik protokolleri her zaman ön planda.
Himalaya’da daha önce tırmanılmamış bir rota açmak, teknik açıdan zorlu olmakla birlikte lojistik ve meteorolojik planlama gerektiriyor. Üç askerin böyle bir rotayı başarıyla tamamlaması, bireysel bir başarının ötesinde kurumsal bir kapasitenin de göstergesi sayılıyor.
Dağcılık camiasında bu tür askeri tırmanışlar zaman zaman tartışma konusu oluyor: Devlet finansmanıyla gerçekleştirilen bu tırmanışlar sivil dağcılarla nasıl kıyaslanmalı? Ancak sonuç olarak açılan rotalar, kayıt altına alınan coğrafi ve teknik veriler tüm dağcılık topluluğuna katkı sağlıyor.
Rehber mi, Aşçı mı, Asker mi?
Dağcılığı geçim kaynağına dönüştürmek isteyenler genellikle dağ rehberliği, outdoor ekipman sektörü ya da sporcu sponsorlukları gibi yollara başvuruyor. Fransız ordusunun sunduğu bu model bunların hiçbirine benzemiyor: Ne rehber olarak müşteri bekliyorsunuz ne de sosyal medya hesabı yönetiyorsunuz. Sadece tırmanıyorsunuz — ve bu sizin işiniz.
Tabii ki bu pozisyona ulaşmak kolay değil. Hem askeri disiplini hem de üst düzey teknik dağcılık becerisini bir arada taşımak gerekiyor. Bu iki alanın kesişimindeki insan sayısı doğası gereği az.
Himalaya’da yeni bir rota açan üç Fransız asker, bu kesişim noktasının neye benzediğini somut olarak göstermiş oldu.
Kaynak: https://www.climbing.com/news/three-french-soldiers-summit-unclimbed-himalayan-route/