3 Temmuz 2026 sabahı erken saatlerde Kurt Tagliareni ve Eric Ahlstedt, Lime Mesa trailhead’inden hareket etti. Durango’nun yaklaşık iki saat kuzeydoğusundaki bu başlangıç noktasından ilk ışıkla yola çıktılar; kireçtaşı platolarında açan yaban çiçeklerinin arasından hızla ilerlediler. Doğuya bakıldığında Endlich Mesa ufukta kızıla boyandı. Sabahın serin havasına rağmen o renk, uzun bir günün habercisiydi.
Yaklaşık bir buçuk saatte Overlook Point’e (13.005 fit) çıktılar. Batıda Pigeon Peak, doğuda Chicago Basin grubu, uzakta Sheep Mountain. İkili aradaki mesafeyi ölçtü ve devam etti.
Needles Sıradağları’nın Çerçevelediği Sırt
Kennedy ve Aztec Dağları, Chicago Basin’in hemen güneyinde duruyor. Kuzey yüzlere bakıldığında Weminuche’nin çekirdeği açılıyor: dik granit sütunlar, derin vadiler, ufka uzanan sıradağlar. Dağ keçileri aşağıdaki kayalık sırtta minik beyaz noktalar gibiydi.
Aztec’e uzanan sırt birkaç kolay 3. sınıf hamle gerektiriyor, ama hat boyunca çimli sırt yürüyüşü hâkim. Aztec’ten Bullion Mountain üzerinden Silver Mesa’ya kadar uzanan kesim 3. sınıf ve gevşek kayalık.
Kurt’un jeoloji merakı burada iyice alevlendi. Ders kitabı kalitesinde faylar, hidrotermal breşler, sülfür izleri taşıyan kuvars damarları… Maden arama jeologu olan Kurt, bu yapıların yüzeyin hemen altında gümüş-kurşun-çinko-altın cevheri barındırabileceğini düşündü. Aynı düşünceyle yola çıkmış madenciler, yıllar önce sırtın kuzeyinde ve güneyinde mil boyu uzanan bu yapılar boyunca izler bırakmış.
Silver Mesa’dan Columbine Pass Trails’e inişte, 1890’lara tarihlendiği tahmin edilen dört fitlik bir sondaj çeliği taş yığınına saplanmış bekliyordu. Florida Mountain (13.082 fit) zirvesindeki taş yığında daha eskisi vardı: pnömatik aletlerden öncesine ait, ucu keski biçiminde ve tepe kısmı kullanımdan ezilmiş bir çelik. Bu arazide günler boyu çalışmak zorunda kalan madencilere duyulan saygı, bu küçük nesnelerle somutlaştı.
Valois’dan Amherst’e: Rota Bulmanın Asıl Zorluğu
Florida’dan Valois’ya uzanan sırt, günün en güçlü manzara hattını sundu. Kuzeyde Columbine Lake Cirque’nin granit kulelerle dolu sarp hatları, güneyde sürekli eşlik eden Lillie Gölü. Gölün ötesinde buzul yontması U vadisi Florida River Valley ve Lake Marie; Weminuche’nin en tenha ve en görkemli köşeleri.
Valois’dan güneydoğuya doğru çimenli rampalar üzerinden yaklaşık 400 metrelik iniş yaptılar ve Castilleja Gölü havzasına ulaştılar. Temiz granit yüzeyler, yüksek kayalıklar, uzak konum. Kurt, görünümün küçük çaplı bir Yosemite’yi andırdığını hissetti.
Amherst, rotanın rota bulmayı en çok zorladığı noktasıydı. Granit yapısı nedeniyle birçok kayalık bant ve kaya döküntüsü barındıran zirveye iki seçenek mevcuttu: batı sırtından kaya döküntüsü koridoruyla yükselmek ya da güney sırtındaki gendarm’ın yanındaki koridoru tutmak. Batı sırtını seçtiler.
Koridor, grus ve mermer dolu, 3-4. sınıf basamak ve raflara bıraktı. Düşüşün ölüme ya da ağır yaralanmaya yol açabileceği bu kesimi tırmanarak kolay zirve sırtına çıktılar. Kuzeydoğuda Organ Mountain’ın dik kuzey cephesi vadiye hâkimdi.
Organ, Emerson ve Son Zirveler
Organ’ın zirve bloğu, üst üste yığılmış yaklaşık üç metrelik iki granit parçadan oluşuyor. Üzerinde aynı anda yalnızca bir kişi durabiliyor. Buradan Sony A7CR ile çekilen karelere Valois, Castilleja havzası ve Columbine Basin aynı anda sığdı.
Emerson’a doğru kuzey couloir karla kaplıydı; ikili uygun ekipman taşımıyordu. Elk’lerin açtığı geçişi takip ederek doğu yamaçtan sırtı atlayıp küçük kayalık zirveye çıktılar. Peak 21 batıda kolay bir yürüyüş mesafesindeydi.
Bu noktada Kurt’un 3 litrelik su stoku tükenmişti. Eriyen kar alanlarının altında biriken küçük bir birikintiden Katadyn Aqua Tab tabletleriyle iki litre su hazırladı.
Günün 13. ve son zirvesi Sheep Mountain (13.073 fit), geniş ve çimli bir platoya sahip. Aşağıda Vallecito Rezervuarı’nda dans eden minik tekneler görünüyordu. Kurt, son üç ayda tamamladığı 50. zirveye ulaştığını fark etti.
Geri Dönüş: City Reservoir ve Orman Yolu
İnişte tepelerin güneybatısındaki granit sırt boyunca ilerlediler; bir dişi ptarmigan ve yavrularıyla karşılaştılar. Sheridan Mountain’ı atlayarak City Reservoir’a indiler ve en az çamurlu geçidi aradılar. Trailhead’e 8 mil ve 365 metre daha tırmanış kalıyordu.
Dönüş yolu beklentilerden hafif geçti. Eğim genellikle düşüktü; aşırı yorulan bacaklar biraz nefes aldı. Trailhead’e bir mil kala karşılaştıkları iki kişilik grup, gün boyunca yalnızca dört başka insanla yüz yüze geldiklerini ortaya koydu. Diğer ikisi Castilleja Gölü’nde kamp yapıyordu.
Toplam 15 saat 42 dakika. 28,1 mil. 9.035 fit yükseliş. 13 zirve. San Juan Dağları’nın bu köşesi gerçekten az insanın ayak bastığı bir yer.
Kullanılan Malzeme Listesi
- Black Diamond Distance 22 sırt çantası
- 3 litrelik CamelBak hidrasyon torbası
- Patagonia Nano Air Hoody
- Ski Trab eldiven + rüzgar eldiveni
- Dynafit Traverse 2 koşu ayakkabısı
- Ten Thousand Interval şortu
- Crazy Idea ultralight rüzgarlık pantolon
- Küçültülmüş ilk yardım ve hayatta kalma kiti, Katadyn Aqua Tab tabletleri
- Sony A7CR + 20mm f/1.8 lens, Hyperlite Camera Pod içinde
Kurt, 20–70mm f/4 lensin ek ağırlığına karşın kompozisyon esnekliği ve yaban hayatı fotoğrafçılığı açısından değer taşıyacağını belirtti. Çantada kullanılmayan Arc’teryx Squamish rüzgarlık ve OR Helium yağmurluk kaldı.
Tüketilen Gıdalar
- 3 litre su + Skratch Super-High Carb (12 ölçek) ve 1 paket Liquid IV
- 2 paket Skratch enerji çiğneme tableti
- 1 torba kraker
- 1 torba hindistancevizli gofret
- 5 paket Bolt portakallı organik enerji çiğnemesi
- 1 RX Bar
Kurt saatte yaklaşık 50 gram karbonhidrat hedefiyle beslendi. Günün sonunda yorgun ama tükenmemiş hissetti; bu stratejiyle doğrudan bağlantılı olduğunu söyledi. Sıcak hava su tüketimini planlanandan bir litre artırdı.
Bir yanıt yazın