Colorado’nun San Juan Dağları’ndaki Rio Grande zirve grubunu oluşturan beş zirveyi tek bir günde birbirine bağlama hedefiyle yola çıkıldı. Deneyimli dağcı Kurt Tagliareni’nin bu solo rotadaki deneyimlerini aktarıyoruz.
Orijinal planlardaki son dakika değişikliğinin ardından, 48 km uzunluğundaki ve 2.160 metre irtifa kazanımı içeren bu solo zirve bağlantısı, 9,5 saatte tamamlandı. Sabah 03:30’da Thirty Mile Patika Başlangıcı’nda hava beklenenden sıcaktı. Yaklaşık 8,4 km’lik Weminuche Geçidi’ne giden patika, hafif eğimiyle 75 dakikada aşıldı.
Highline Patikası, ağaç çizgisine doğru ilerlerken batıya kıvrılıyor. Ağaç çizgisine yaklaştıkça patika belirginleşiyor ancak sık bitki örtüsü ve devrilmiş ağaçlar bazen yol bulmayı güçleştiriyor. Bu noktalarda navigasyon cihazı veya telefon uygulamaları işe yarıyor. Tagliareni, ilk ziyaretinde bu bölgenin yakınlarında, arazinin düzleştiği yerde iyi bir kamp alanı olduğunu belirtiyor. Yaz döneminde su kaynaklarının az olabileceği bu bölgede, patikanın yaklaşık 400 metre gerisinde kolayca ulaşılabilecek bir su kaynağı bulunuyor.
Ağaç çizgisine gelindiğinde güneş ufuktan yükseliyor. Window Peak’in kuzey sırtındaki ünlü “Pencere” oluşumu, sabahın kızıllığıyla aydınlanıyor. Tagliareni, çalılıkların arasında bir geyikle karşılaştığını ve yakındaki bir buzul gölünde de geyikler gördüğünü aktarıyor. Manzaranın güzelliği karşısında fotoğraf çekmek için duruyor.
Ağaç çizgisinden Window Peak’in güneyindeki geçide kadar olan kısım, sık ve uzun otlarla kaplıydı. Tagliareni, özellikle şortla ilerlerken bacaklarında çizikler oluştuğunu anlatıyor. Bir sonraki sefer, daha belirgin bir patikaya sahip Continental Divide Trail (CDT)/Rincon La Vaca rotasından geçidi hedeflemeyi düşünüyor.
Geçide yaklaşırken, zirve defterlerinden birinde “Jagged Jr” olarak adlandırılmış UN 13022 zirvesine tırmanmak için seçenekler vardı. İlk seçenek, geçide ulaşıp zirvenin çimenlik kuzey yamacından tırmanmaya devam etmekti. Bu rota, gevşek zemine sahip, görüş mesafesi iyi olan 3. sınıf tırmanış parkurları ve daha teknik 4. sınıf kısımlar içeriyordu. İyi bir rota bulma yeteneği bu noktada önemliydi. Tagliareni, zirveye ulaşmak için bu rotayı tercih etmiş.
İkinci ve daha hızlı rota ise geçide varmadan, zirvenin altındaki bloklu moloz yığınının güneydoğusuna inip, zirvenin SE sırtındaki tırmanışın başladığı eyer noktasına ulaşmaktı. Buradan kısa ama dik bir 3. sınıf tırmanışla havadar zirve bloğuna ulaşılıyordu. Tagliareni, bu rotayı inişte ve Window Peak altındaki geçide tekrar çıkmak için kullanmış.
UN 13022 zirvesinin havadar zirve bloğu, günün en keyifli teknik tırmanış deneyimini sunmuş. Oso, Needles ve Grenadiers gruplarına, kuzeyde Window ve Rio Grande Piramit’e, doğuda ise yuvarlak çimenli zirvelere ve vadilere bakan manzaralar izlenmiş. Zirve sırtından bol bol fotoğraf çekme fırsatı bulmuş.
Zirveden sonra Tagliareni geçide dönmüş ve ardından Window Peak’in yumuşak eğimli çimenlik yamaçlarına tırmanmış. Bu zirvede, ilginç jeolojik oluşumlar, peri bacaları ve “Pencere” oluşumunun manzaraları görülmüş. Volkanik tüflerin daha dirençli kayaçlar etrafında aşınmasıyla oluşan bu yapılar, sırt boyunca ilginç şekiller meydana getirmiş.
Window Peak’in zirvesinden, çimenlik bir eğimden kuzeydoğuya doğru kayalık alana inilmiş ve ardından “Pencere”yi oluşturan kaya bandının dibinden ilerlenmiş. Buradan, Opal Gölü’ne inip standart rotayı takip etmek veya zirvenin doğusundaki belirgin eyer noktasına yönelmek mümkündü. Tagliareni, ikinci rotayı seçerek çentiğe doğru ilerlemiş ve Rio Grande Piramit’e devam etmeden önce manzaraların tadını çıkarmış.
Bloklu alanın etrafından ve içinden ilerleyerek, en stabil görünen hat üzerinden eyer noktasına ulaşılmış ve ardından bloklu sırt boyunca zirveye çıkılmış. Yüksekteki Rio Grande Piramit’in manzarası harikaymış ve bu zirveye tekrar ulaşmak değerli bulunmuş. Tagliareni, en son dokuz yıl önce bu zirveye çıktığını ve bölgenin güzelliğini unuttuğunu belirtiyor.
Rio Grande Piramit’in doğusundan standart rotadan inilmiş ve Fool’s Pyramid’e doğru çimenlik bir eyerden geçilmiş. Bu zirvenin tırmanışı, kolay çimenli sırttan keyifli bir şekilde yapılmış. Kuzeyde, UN 13274 zirvesi, sırttaki büyük bir dikilitaşın karşısında bir kaya yığını olarak belirmiş. Tagliareni, kuzey sırtından inişe geçmiş ve en hızlı rota için doğu tarafındaki kayalıkların altına inmeyi veya dikilitaşın üzerinde 4. ila 5. sınıf teknik tırmanış gerektiren sırt hattını takip etmeyi seçmiş. Dikilitaşın doğu tarafından, keskin sırtın hemen altından dikkatlice ilerlemiş. Kuzeydeki iniş, çok gevşek bir kulvarda iniş yapmayı gerektirmiş. Sırrın tepesi sağlam olsa da, alt yarısı çürük ve gevşekmiş.
Teknik tırmanıştan indikten sonra, Tagliareni sırttaki 2. sınıf zorluktaki moloz yığınından UN 13274 zirvesine tırmanmış. Bu bağlantının ölçeğini ve bu uzak ve güzel yerin doğal güzelliğini takdir etmek için uzun bir mola vermiş.
Tagliareni, sırt boyunca doğuya inmiş, ardından düz çimenlik havzadan Fool’s Pyramid’in en doğu sırtındaki platoya ulaşmış. Bu sırt ağaçların içine doğru alçalıyor ve daha önce bahsedilen iyi yüksek kamp alanıyla bağlantı kuran Highline Patikası’na geri dönüyor. Buradan sonra, 13 km’lik patikadan başlangıç noktasına yürüyerek dönülmüş. Ancak iniş sırasında diz ağrısı başlamış.
Değerlendirme: Yaklaşık 29 km sonunda UN 13274’ten inerken IT bantlarında ağrı başlamış ve yürüyüşün sonuna kadar devam etmiş. Bu, destekleyici kasları güçlendirme ihtiyacını ortaya koymuş. Bu ağrılar, kolay 8 millik mesafeyi koşarak eve dönmesini engellemiş.
Kardiyo ve enerji seviyeleri saatte 45 gram karbonhidrat alımıyla iyi durumdaymış. Yürüyüş öncesi karbonhidrat yüklemesi de etkili olmuş. Tagliareni, sırt çantasını çıkarmadan hızlıca giyip çıkarabileceği, rüzgarlı koşullar için pratik bir rüzgar ceketi bulma ihtiyacını belirtmiş. Mevcut Squamish rüzgar ceketi yerine daha hızlı bir çözüm arayışında olduğunu ifade etmiş. Katman değiştirirken ve çantadan malzeme alırken zaman kaybettiğini gözlemlemiş.
Yaklaşık 29 km civarında mide rahatsızlığı onu yavaşlatmış ve Opal Gölü’nde ilaç alana kadar bu durum devam etmiş. Tagliareni, beslenmeye devam etmesi gerektiğini vurgulamış.
Ekipman Listesi ve İncelemesi:
- Black Diamond Distance 22 Sırt Çantası (Hafif ve kullanışlı, tavsiye edilir)
- 3L CamelBak su torbası (Güvenilir bulduğu bir marka)
- Güneş Gözlüğü (Her zaman gerekli)
- Patagonia Nano Air Hoody (Aktif kullanım için ideal, sıcak tutan bir katman)
- Geniş Kenarlı Şapka
- Ski Trab eldivenler ve rüzgar eldivenleri (Sabah zirvelerden gelen soğuk rüzgar için ideal)
- La Sportiva Prodigio arazi koşu ayakkabıları (Çok dayanıklı değil, sıkışma noktaları mevcut, yara yapmış)
- Ten Thousand astarlı Interval şortlar (Rahat)
- Crazy Idea ultralight kayak turu rüzgar pantolonu (Güneş doğana kadar giyilmiş)
- Nike 50upf kısa kollu tişört (Şikayet yok)
- Darn Tough ince koşu çorapları (İyi)
- Injinji astar çorapları (Yara oluşumunu önlemede etkili)
Toplam taşınan ağırlık: Yaklaşık 6,8 kg
Kullanılmayanlar:
- Arc’teryx Squamish rüzgar ceketi
- Yeterince azaltılmış ilk yardım/hayatta kalma kiti (ekipman tamir malzemeleri ve Katadyn Aqua Tabs dahil)
- Ultralight Buff
- Ski Trab hafif bere
Tüketilenler:
- 3 litre su (15 ölçek Skratch Super-High Carb ile)
- 5 paket Skratch enerji sakızı (2 tanesi tüketildi)
- Poşetlerde pretzel
- Poşetlerde hindistancevizi gofreti (hiç tüketilmedi)
- 4 meyve şeridi (3 tanesi tüketilmedi)
Bağlantı sırasında tüketilen toplam karbonhidrat: 400g